Tοποθέτηση στο Προσυνέδριο της Ν.Δ – 16 Νοεμβρίου 2017

Tοποθέτηση στο Προσυνέδριο της Ν.Δ – 16 Νοεμβρίου 2017

Σας παραθέτω την τοποθέτησή μου στο Προσυνέδριο της Ν.Δ. που πραγματοποιήθηκε στη Χίο την Πέμπτη, 16 Νοεμβρίου 2017, με θέμα το Μεταναστευτικό – Προσφυγικό.

Κύριε Πρόεδρε, Κυρία Περιφερειάρχη, Κύριοι Βουλευτέ,
Αγαπητοί Σύνεδροι,

Χαιρετίζω την πρωτοβουλία της Ν.Δ. να αναμετρηθεί με την προσφυγική κρίση στην πιο καυτή έδρα της, τη διακεκαυμένη ζώνη του Ανατολικού Αιγαίου. Έρχεται ως η πιο πειστική απάντηση σε όσους αμφισβητούν την πρόθεση του κόμματος μας να αντιπαλέψει τα μεγάλα, σύγχρονα προβλήματα με παρρησία και απόλυτη συναίσθηση της ευθύνης.

Η διάχυση της εικόνας και της πληροφορίας απ’ την ανυπολόγιστη δύναμη των κοινωνικών δικτύων έχει επιπεδοποιήσει τον πλανήτη και διακινεί με ευκολία το αίτημα για μια καλύτερη, πιο αξιοπρεπή ζωή σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του. Είμαστε στην αρχή μιας ιστορικής μετακίνησης πληθυσμών από τα φτωχότερα στρώματα των ασιατικών και υποσαχάριων περιοχών προς την ανεπτυγμένη Ευρώπη, με απροσδιόριστη χρονική εξέλιξη και ανυπολόγιστες συνέπειες.

Ένα παγκόσμιο κίνημα αναδιανομής πλούτου και απότομης εξισορρόπησης των ανθρώπινων συνθηκών διαβίωσης εκδηλώνεται και πιέζει μια ανέτοιμη να το αντιμετωπίσει Γηραιά Ήπειρο. Εσωτερικές της αδυναμίες και κυρίως η οικονομική ανεπάρκεια να παρέμβει για τη στοιχειώδη εξισορρόπηση της ανθρώπινης καθημερινότητας την εξαναγκάζουν εδώ και τρία χρόνια να δρα με μοναδικό μέλημα να κερδίσει χρόνο προετοιμασίας της αντίδρασης της. Ο νομικός πολιτισμός της Ευρώπης και ο άξονας σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων της αιφνιδιάστηκαν από την τροπή της Ιστορίας.

Ως προσωρινό ανάχωμα για την αντιμετώπιση της μεγάλης επέλασης ορίστηκαν για το ανατολικό της σύνορο κάποια από τα νησιά του Αιγαίου. Φυσικός φράχτης η θάλασσα, η αποτροπή από την γρήγορη αναζήτηση του ευρωπαϊκού ονείρου γίνεται μόνο όταν σε όσους ονειρεύονται να το απολαύσουν αποστέλλονται αντιφατικά μηνύματα.

Τα νησιά μας εδώ και δυο χρόνια δοκιμάζονται αθωράκιστα από μια μέγιστη αντίφαση. Οι νησιώτες, κήρυκες της ελληνικής φιλοξενίας όσο κανένας άλλος, να ζουν ένα συνειδησιακό εκβιασμό. Απέδειξαν σε όλη την παγκόσμια κοινότητα τα αυθόρμητα αντανακλαστικά τους. Κάλυψαν τα κενά της ευρωπαϊκής πολιτικής σε όλα τα πρώτα στάδια της κρίσης. Εμείς πέσαμε στη θάλασσα για να βοηθήσουμε τις προσφυγικές οικογένειες, εμείς εισφέραμε από το υστέρημα μας στα συσσίτια, εμείς ανοίξαμε τα γήπεδα και τους κοινόχρηστους χώρους μας για να στεγνώσει το βρεγμένο ανθρώπινο κόκαλο, εμείς δώσαμε κουβέρτα και ρουχισμό για να αλλάξουν, ανακαλώντας στη μνήμη μας τις διηγήσεις των γιαγιάδων μας. Ώσπου έρχεται αυτονόητα το ερώτημα. Πιστεύει κανείς ότι μια ομάδα 200.000 νησιωτών μπορεί να απορροφήσει την ευθύνη για μια ολόκληρη Ευρώπη, για μια ολόκληρη ανθρωπότητα; Έρχεται συνάμα και το παράπονο: είναι ποτέ δυνατόν αυτής της ποιότητας οι νησιώτες να δαχτυλοδείχνονται από την κυβερνητική ανεπάρκεια ως φορείς ρατσιστικών συμπλεγμάτων;

Κύριε Πρόεδρε,

Τυχαία αυτή τη στιγμή δεν ακούτε τον εκκωφαντικό ήχο καταδίωξης μαχητικών αεροσκαφών. Η πρόοδος στις κοινωνικές και εμπορικές σχέσεις των λαών Ελλάδας και Τουρκίας ξέρετε πολύ καλά ότι δεν αντικατοπτρίζεται και στη λείανση των εθνικών διαφορών. Οι γύπες της Τουρκικής διπλωματίας δεν σταμάτησαν ποτέ να εκπονούν τα σχέδια τους. Οι νησιώτες νοιώθουμε ότι παραδοθήκαμε και από την ελληνική κυβέρνηση στην απαίτηση θυσίας των νησιών για να κερδίσει χρόνο η ευρωπαϊκή στρατηγική αντιμετώπισης της προσφυγικής κρίσης. Στην αρχή το εκλάβαμε ως αυτονόητη συνοριακή μας υποχρέωση. Είμαστε τα σύνορα της Ελλάδας και συνεπώς τα σύνορα της Ευρώπης. Δυο χρόνια, ωστόσο, δεν διαπιστώνουμε καμία σοβαρή ευρωπαϊκή στρατηγική αντιμετώπισης του προβλήματος. Βιώνουμε τις σκληρές επιπτώσεις του χωρίς καμία απολύτως προοπτική.

Πληρώνουμε μονομερώς το τίμημα φύλαξης του ευρωπαϊκού επιπέδου διαβίωσης, εγκαταλελειμμένοι από το ελληνικό κράτος, τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, την ευρωπαϊκή κουλτούρα αλληλεγγύης.

Κινδυνεύουμε με σοβαρούς κινδύνους εθνικών προεκτάσεων και δυσφορούμε όταν η ελληνική κυβέρνηση τις ασπάζεται – και πολύ ορθά πράττει – για ένα μέρος των συνόρων της, τη Θράκη, και αδιαφορεί για τις εξίσου ευάλωτες περιοχές μας.

Κύριε Πρόεδρε,

Η αντοχή των νησιωτών δεν θα έφτανε στα όρια της, όπως συμβαίνει σήμερα, αν:

• Διαπιστώναμε ότι η Ευρώπη έχει τον ίδιο με μας δείκτη αγωνίας.
• Αναζητά ουσιαστικές πολιτικές αντιμετώπισης της κατάστασης με δραστικές παρεμβάσεις, όπως η εξέταση των αιτήσεων ασύλου σε χώρες εκτός των συνόρων της.
• Συμμερίζεται ότι η Ελλάδα δεν είναι ο καρπαζοεισπράκτορας της κατάστασης, ως ο οικονομικά ασθενής της και τα νησιά ο τελικός αποδέκτης όλου του φορτιού.
• Έδειχνε δείγματα γραφής ότι ο απόλυτος σεβασμός στα ανθρώπινα δικαιώματα επιβάλλεται να συνοδεύεται με πολιτικές προστασίας των εδαφών που ιστορικά και γεωγραφικά καλούνται να διαδραματίσουν έναν ενισχυμένο ρόλο.
• Η κυβέρνηση παρουσιάσει ένα στρατηγικό σχέδιο αντιμετώπισης ακόμα και του πιο απίθανου από τους αναρίθμητους κινδύνους που απειλούν ευθέως πια την καθημερινότητα μας.
• Εισπράξουμε τον έμπρακτο σεβασμό, με θωράκιση των νησιών μας, ως πυλώνες ανάπτυξης και ευημερίας του ευρωπαϊκού οράματος.

Κύριε Πρόεδρε,

Η σημερινή διοργάνωση του Προσυνεδρίου στη Χίο καλύπτει ένα μέρος του αισθήματος αδικίας εις βάρος μας. Νοιώθουμε και είμαστε απομονωμένοι. Αισθανόμαστε ότι η υπόλοιπη χώρα εφησυχάζει για μια απειλή που συγκυριακά δείχνει να είναι δική μας, εξόφθαλμα όμως βάλει κατά του συστήματος ασφαλείας όλης της χώρας.

Η Χίος έχει σήμερα πιο πολύ από ποτέ την ανάγκη θωράκισης της με όλες εκείνες τις υποδομές που της στερήθηκαν επί δεκαετίες για να χαράξει έναν διάδρομο ανάπτυξης, που θα της επιτρέψει να φύγει από το μάτι του σημερινού κυκλώνα.

Χρειάζεται μια πειστική απάντηση από το σημερινό Συνέδριο ότι η χώρα, μόλις την εγκαταλείψει η σημερινή κυβερνητική λαίλαπα, διαθέτει σχέδιο στρατηγικής αντιμετώπισης της προσφυγικής κρίσης, το οποίο θα επαναδιαπραγματευτεί με εθνικά υπερήφανη στάση με την Ευρώπη.

Το περιμένουμε.

Σχολιάστε